کافه اوتوپیا

 

رضا قاسمي سال هاست که دور از ايران به سر مي برد و در فرانسه. قاسمي هنرمندي است در بسياري از رشته ها. او کارش را با نمايشنامه نويسي و تئاتر شروع کرد، برنده جايزه هاي زيادي شد، در فرانسه هم چندين تئاتر را روي صحنه برد. او در موسيقي هم دستي دارد، کلاس هاي موسيقي در اروپا برگزار کرده و در چند تور و کنسرت هم با شهرام ناظري ساز زده است. تاليفات و تحقيقاتي هم در عرصه موسيقي دارد. اما اکنون او تنها به رمان نويسي روي آورده است و نه ديگر خبري از تئاترهايش است و نه کنسرت هايش. سومين رمان او به نام «وردي که بره ها مي خوانند» در پاريس چاپ شد. رماني که سال ها پيشتر با نام ديگري در اينترنت و في البداهه نوشته شد بي آنکه نويسنده از پايانش خبر داشته باشد اما وقتي که داستان به پايان رسيد سال ها زمان برد تا هم نامش عوض شود و هم اصلاحاتي بر رويش انجام گيرد و به صورت يک کتاب در اروپا عرضه گردد. با رضا قاسمي، گفت وگويي را در دو بخش ترتيب داديم. بخش اول درخصوص زندگي هنري اوست و بخش دوم درباره سومين اثرش، وردي که بره ها مي خوانند.

دليلش اين است که، برخلاف موسيقي و تئاتر، رمان نويسي کاري است يک نفره. نوشتن رمان به من امکان مي دهد در انزوا زندگي کنم. سال هاست که ديگر حوصله هيچ جمعي را ندارم. انسان براي من موجود هراس انگيزي است. هيچ حيواني همنوع خودش را نمي درد. اما انسان، همنوع که هيچ، همکار خودش را هم به راحتي مي درد....

 

ايران و ترکيه در گفت وگو با دکتر تورج اتابکي

تصوير رويايي

ترکيه همسايه ايران است و البته غربي ترين همسايه نيز. جدال سنت و مدرنيته در ترکيه به همان اندازه مهم است که در ايران، البته با قدمتي بيشتر در همسايه ترک زبان مان. اکنون در ترکيه تحولات عجيبي رخ داده است، به قدرت رسيدن اسلام گرايان براي بعضي ها نويد ايرانيزه شدن ترکيه را مي دهد. در اين خصوص با دکتر تورج اتابکي استاد تاريخ مدرن دانشگاه آمستردام و رئيس مرکز مطالعات خاورميانه اين دانشگاه و نويسنده کتاب معروف «تجدد آمرانه» گفت وگو کرديم. اتابکي در اين کتاب به بررسي تطبيقي تحولات سياسي و اجتماعي ايران و ترکيه در عهده رضاشاه و آتاتورک پرداخته است. موضوعي که محور مصاحبه ما نيز قرار گرفته است.... ادامه مطلب ---------------------------------------------------------   بررسي مطبوعات بعد از انقلاب در گفت وگو با عليرضا رجايي پيام هايي که کسي باور نکرد، اما عليرضا رجايي تا قبل از دوم خرداد در هيچ روزنامه اي کار نکرده بود اگرچه تجربه حضور در تحريريه مجله هاي معروفي را داشت. سال 1369 بود که رجايي وارد مجله دريچه گفت وگو شد؛ مجله اي روشنفکري که تنها سه شماره دوام آورد و «فشارهاي وارده» سرنوشت تلخي را برايش رقم زد. دومين تجربه رجايي اما بهتر بود. او به نشريه تاثيرگذار «ايران فردا» رفت و از شماره دوم دبير بخش اجتماعي آن نشريه بود اما شماره 12 شماره خداحافظي رجايي از ايران فردا بود «بنا به دلايلي». اما وقتي دوم خرداد 1376 اتفاق افتاد و روزنامه جامعه متولد شد شمس الواعظين از او دعوت به کار کرد تا دکتر رجايي که آن زمان فوق ليسانس علوم سياسي داشت دبير سرويس سياسي روزنامه جامعه شود و اين آغازي بود براي زندگي جديد رجايي که البته با پايان رسيدن بهار مطبوعات در دوران اصلاحات اين مرحله از زندگي رجايي نيز تاکنون حداقل به پایان رسیده.... ادامه مطلب