1- بسیاری از اصلاح طلبان در انتخاب بین دو گزینه کروبی و موسوی مانده اند. نقاط مثبت موسوی این است که پایگاه رای مناسبی در جامعه دارد، خاطرات خوشی در دوران حکومتداری خود بر جای گذاشته است آنهم در حوزه ای که اکنون مشکل اصلی در آنجاست یعنی اقتصاد، ائتلاف گسترده اصلاح طلبان را پشت سر خودش دارد و حزب گرایی و عقل جمعی حکم می کند که سایر اصلاح طلبان هم به سمت وی بروند، اصولا آدم صادقی است و می خواهد اصلاحات را آرام آرام و بدون دعوا پیش ببرد و ...
نقاط مثبت کروبی هم این است که از مشاوران زبده و معروف و خوش نامی مثل کرباسچی، ابطحی، عبدی، مهاجرانی، جمیله کدیور، رهامی بهره می برد، شعارهای رادیکال دموکراسی خواهانه سر می دهد، در گذشته همواره از زندانیان سیاسی دلجویی کرده است، از موسوی اصلاح طلب تر است و...
اما نقاط منفی موسوی این است که خود را اصلاح طلب واقعی نمی داند و اصولگرایی را نیز به اصلاح طلب بودنش اضافه می کند، از حلقه مشاوران غیرآگاه و ناتوان و غیراصلاح طلب بهره می برد، شعارهای دموکراسی خواهانه نمی دهد، برخوردش با اصلاح طلبان ساختارگرا همچون ملی مذهبی ها و دفتر تحکیم خوب نبوده است، بسیاری از اصولگرایان حامی وی هستند و می خواهد دولت ائتلاف ملی تشکیل بدهد و...
نقاط منفی کروبی هم این است که در سال های گذشته در کیهان و فارس علیه اصلاح طلبان حرف می زد و سخنانش تیتر یک این رسانه ها می شد، دانشجویان را به تندروی محکوم می کرد واما اکنون حمایت آن ها را می خواهد، اولین بار حکم حکومتی را وارد ادبیات سیاسی کشور کرد اما اکنون می گوید حکم حکومتی را نمی پذیرد، در انتخابات گذشته باعث تفرقه در صفوف اصلاح طلبان شد، اگرچه فریاد می زند اما نشان داده است که بر روی مطالباتش نمی ایستد و بسیار مصالحه گر است، اگرچه اکنون صحبت از دموکراسی می کند اما در سال های گذشته دموکراسی را از طریق ریش سفیدی دنبال می کرد و به خاطر تمام این ها آرای منفی اش زیاد است چون کلا چندان چهره سیاسی صادقی نیست.
حال به کدام باید رای داد: موسوی که اصلاح طلب واقعی نیست اما صادق است و زمینه رای آوری اش بیشتر است یا کروبی که اصلاح طلب است و شعارهای دموکراسی خواهانه می دهد اما صادق نیست و احتمال رای آوری اش به خاطر آرای منفی کم تر است؟
2- مقاله ام در روزنامه ضمیمه اعتماد با عنوان پارازیت های زندگی. درباره تبلیغات عجیب و غریب و آزاردهنده بعضی از شرکت ها است.
مصاحبه ای هم در همین شماره ضمیمه اعتماد انجام دادم با دکتر ابراهیم یزدی درباره انقلاب و عملکرد سیاسی شاه با عنوان عامل انسانی دلیل اصلی انقلاب.

 پیشنهاد موسیقی: «خیال انگیز» نام آلبومی است از صدیق تعریف که به تازگی وارد بازار شده است. آهنگساز این مجموعه هم مجید درخشانی است. صدیق تعریف از آن دسته خواننده های موسیقی ایرانی است که گزیده کار است اما آثارش قابل ارزش و شنیدن کارهایش مطمئنا آدم را خسته نمی کند. به همین دلیل من هم حتما هرچه سریع تر این آلبوم را می خرم.

 

 

پیشنهاد کتاب: اولین کتابی که درباره پست مدرنیسم خواندم کتابی بود به نام پست مدرنیسم و علوم اجتماعی نوشته پائولین مری روسنائو. کتاب بدی نیست و چیزهای زیادی درباره پست مدرنیسم به آدم یاد می دهد. برای شروع کار که مطمئنا عالی است.

 

 پیشنهاد فیلم: من عاشق فیلم های امیر کوستاریکا هستم. فیلمساز بوسنیایی که آوازه اش در دنیا پیچیده. یکی از کارهایش همان مستند ماردونا بود که معرفی کرده بودم. این بار یکی از فیلم های بلند امیرکوستاریکا به نام «زندگی یک معجزه است» را پیشنهاد می کنم که درباه جنگ بالکان است. این فیلمساز برجسته زبانی طنزآمیز دارد با تصویربرداری مخصوص به خودش و بازی همواره جالب بازیگرانش. به قول یکی از فیلم نویسان این فیلم سرخوشانه ترین فیلم تاریخ است.