1- 14 اسفند سالمرگ بزرگمرد ایران زمین دکتر مصدق است که طبق روال هر سال در روستای احمد آباد و محل تبعید و سال های آخر زندگی وی توسط یاران و دوستانش یاد و خاطره رهبر نهضت ملی شدن نفت ایران گرامی داشته می شود. من هم دو بار این مراسم را در سال های قبل رفته بودم اما متاسفانه چند سالی است که توفیق رفتن بر سر مزار این مرد مبارز وطن دوست حاصل نشد. حیف که در این مملکت با مصدق هم خو برخورد نمی شود و حتی یک خیابان هم به نام وی نیست و واقعا تعجب انگیز است این امر و هیچ ملتی در دنیا نیست که اینگونه با قهرمانانش برخورد کند. نمی دانم دلیل نفی مصدق توسط دولتمردان ما چیست و چه اختلافی با وی دارند. مگر نه آنکه مصدق جز خدمت چیز دیگری برای این مرز و بوم نداشت. یعنی اختلافی که با آیت الله کاشانی پیدا کرد در یک مقطعی باید موجب نفی یکی از معدود بزرگمردان این کشور شود. مگر می شود تاریخ را تحریف کرد؟ این کارها بسیار غیرعقلانی است و هیچ سود و ثمری جز دشمن تراشی ندارد. اصلا چه می شود مگر یک خیابان به نامش کرد یا سالروز نهضت ملی شدن نفت را جشن گرفت یا یاد و خاطره مصدق را گرامی داشت؟ واقعا نمی فهمم که چرا بی خود و بی جهت با مصدق دشمنی می کنند؟ چرا اینقدر سعه صدر ما پایین است و جز خودمان هیچ کس را نمی توانیم ببینیم؟ چرا نمی توانیم تفکر دیگری را تحمل کنیم؟ در ضمن مگر مصدق چه تفکری داشت؟ او فقط یک میهن پرست واقعی بود که خدمت بزرگی به این مملکت کرد و نه حرفی برخلاف روحانیت زد و نه اسلام. پس چرا این می کنند با یک قهرمان ملی؟ مگر کشورهای دیگر با قهرمانانشان اینگونه می کنند؟ به خدا نمی کنند. ما عجب مردمانی هستیم... یاد و خاطره بزرگ مرد ایران زمین ، قهرمان جاودانه ایرانی گرامی باد...
2- یکی از دوستان 30 ساله ، دو سال است که فوق لیسانس خود را از دانشگاه سراسری گرفته و پس از این در آن در کردن و تحمل بیکاری یکی دو ماهی است که در دانشگاه پیام نور هفته ای دو ساعت کلاس دارد که حقوق ماهیانه اش جمعا می شود 150هزار تومان. این کاملا بدون شرح است اما یک سوال: آیا این فاجعه نیست؟

 پیشنهاد موسیقی: فیلیپ گلاس معروفترین و یکی از بهترین آهنگسازای موسیقی مینیمالیست است. آلیوم کنسرتوی ویولون این آهنگساز یکی از بهترین و زیباترین و در حین حال وهم­آلود ترین سبک مینیمالیسته که می تونید موسیقی متن بسیار زیبای فیلم مرثیه­ی برای یک رویا را از این آلبوم بشنوید و لذت ببرید.

 

 پیشنهاد کتاب: جامعه شناسی نخبه کشی نوشته علی رضا قلی کتابی است تحقیقاتی که نشان می دهد ما ایرانی ها چگونه نخبگان خود را می کشیم و یاد و خاطره ای از آنان نمی گذاریم. نمونه های اصلی این کتاب نیز قائم مقام ، امیرکبیر و مصدق هستند که چگونه از تخت به زیر آمدند و مردمان هم آنان تکفیر کردند. این کتاب بی هیچ رودربایستی خصلت ما ایرانی ها را نشان می دهد و نهیبی به ما می زند که ببینیم چه کردیم با قهرمانان مان. این کتاب بسیار پرفروش شد و از استقبال عجیبی برخوردار گشت اما ای کاش به همین اندازه تحولی هم در درون ما ایرانی ها ایجاد کند.

 

پیشنهاد فیلم: مرثیه ای برای یک رویا یکی از فیلم های معروف دارن آرنوفسکی با بازی جنیفر کانلی است که به مساله اعتیاد و تنهایی آدم ها می پردازد. این فیلم نشان می دهد که چگونه انسان ها سقوط می کنند و به بردگی کشیده می شوند. این فیلم واقعا یکی از زیباترین فیلم هایی بود که درباره موضوع اعتیاد دیدم.