دو ماه آموزشی بالاخره تموم شد... خدارو شکر... سخت نبود چندان و خوش هم گذشت خیلی... بدترین قسمتش اما جدایی از دوستانی بود که دو ماه هر ثانیه و هر لحظه اش با آن ها بودیم. حالا باید منتظر دوره کد بمونم. البته این وسط دادگاهی هم دارم. پنجم این ماه نوبت دادگاه من و آرش و کوهزاد هست. امیدوارم که بتونیم از اتهام نشراکاذیب تبرئه بشیم... خدا بزرگه...
اما از اینا بگذریم تا ببینیم چه خبره تو این مملکت. یه مدت دور بودم از اخبار سیاسی ، همچین که اومدم مرخصی با کوهی از اخبار شگفت انگیز روبرو شدم. یکی اش استعفای لاریجانی بود دیگری احتمال برکناری متکی و اخبار غم انگیزی مانند بازداشت هادی قابل ، عمادالدین باقی و سیدین ، خودکشی دختر دانشجو در بازداشتگاه نیروی انتظامی و همینطور تجمعات اعتراض آمیز دانشجویان در چند دانشگاه کشور. استعفای لاریجانی که بزرگترین نشانه اختلاف در اردوگاه راست هاست ، زندانی شدن باقی و دیگران نشانه برخورد بیشتر با فعالان حقوق بشر و تجمعات اعتراضی دانشجویان نشانه زنده بودن دانشگاه علی رغم تمام محدودیت ها و فشارها است. فقط این وسط رییس جمهور با افتخار از پیش بردن پرونده هسته ای، رعایت حقوق بشر در ایران و آزاد بودن دانشجویان حرف می زند. عجب طنز تلخی است....